ang bayan sa silangan kahapon at ngayon

I.

Ang bayan kong sinilangan,
Mutya't ikinararangal,

Tong' Pilipinas na bayan,

Aking ikinararangal.

II.

Itong bayan ko'y maunlad,

May ganda,san man mapadpad.

Timog,hanggang sa hilaga,

Sadyang puno ng hiwaga.

III.

O Pilipinas kong bayan,
Kay ganda't sarap pagmasdan.

Sariwang hangi'y nalasap,

Berdeng paligid,kay sarap.

IV.
Ngunit bayan ko'y nagbihis,

Kapayapaa'y lumihis.

Nagbago na ang kahapon,

Nalugmok sa dapithapon.

V.

Kaunlaran,san' napadpad?

Yaman,ngayo'y nauubos,

Sa kahirapan sumadsad,

Pagka't tayo ay busabos!

V.

Ngayon atin ng pagmasdan,

Ang ating mahal na bayan,

Kahapo'y ating winarak,

Kaya't ngayo'y nasa lusak!

Ang Bahaghari

I.

Ng Haring Araw ay nagpasyang baya'y lisanin,

Magandang mga ulap,sa langit ang siyang pansin,

Nitong pilutong ng munting linyang,tawag ulan!

At ang siyang langit ang nais punan.

II.

Isa-isa't,dahan-dahan,sila ay lumipad,

Lumipad sila,hanggang sa langit napadpad,

At Kanilang narating,ang nais na kaulapan,

At tong' munting ulap ay ginawang pahingahan.

III.

Ngunit mga ulap,di sapat para sa mga ulan,

At ang ulap ay nabali't sila'y naglalagan,

At ng ito'y napagtanto ng mga munting kawal,

Pilit silang pinaalis,pagka't ito'y bawal.

IV.

Pagka't ayaw nilang umalis ay nagkagulo,

Malakas na ingay mula langit ay dinig;

Hanggang doon sa mga kalupaang pulu-pulo,

Kulog at Kidlat,ay ang siyang dinig na dinig.

VI.

Kalagitnaan ng gulo ng mayroong dumating,

Natigil ang lahat,pati na ang paparating;

Ang Haring Araw pala ang siyang dumating;

At ang liwanag ay siyang muling nasilayan!

 VI.

Ang bahaghari'y nasilayan.bilang isang tanda,

Ng kanilang kasunduan tungo sa mapayapa,

Na sa lupa'y nasisilayan na ubod ng ganda,

At sagisag na may bagong mundong nakahanda!

Pusong Natatakot

I.

Sa mundo ay laging mayroong dilim na sa liwanag ay tago,

At kung saan ang siyang paligid,siyang puno ng pag-ibig.

Ang mundo ay payapa't masaya,ang lunkot ay nagtatago,

Kasayahan,unawaan,pagtutulungan,ay ang pag-ibig!

II.

Bawat puso ay may kaukulang emosyon na tinataglay,

Mayrong taglay ay kasiyahan,na lagi ng nasisilayan.

Dulot ng pusong yao'y kulay sa mundo,pag-alis ng lumbay!

At ang mundong ginagalawan niya'y puno ng kagalakan.

III.

Mayroon ding pusong dulot ay pag-asa,na siyang may liwanag,

Sa bawat suliranin ang kanyang dulot ay mga paliwanag.

Mga paliwanag na ang patungo ay sa pawang kaayusan,

Ngunit sa isang tabi'y may nag-iisa,sadyang nalulumbay.

IV.

Sa lahat siya'y kaiba,pati kanyang sagisag ay iba,

Itim na sagisag ay lumbay at sa loob ay puro sakit,

Yaon pala'y isang pusong natatakot pagka't siya'y iba,

Tiwala niya sa bawat kapwang iba ay sadyang nawala.

V.

Dati'y isa siyang pusong maalaga sa nasasakupan,

Ngunit panaho'y dumating na siya yata'y nakalimutan,

At siya'yparang binalewala atlubos siyang nasaktan,

Kaya't ngayo'y siya'y mayroong sama ng loob sa iba.

VI.

Dahil doo'y may aral na natutunan!na siyang dapat nating pahalagahan,

Na ang kapwa'y dapat pahalagahan at dapat ring ingatan,

At kailanman,dapat alalahanin,sila'y mahalaga.

Ang pagpapahalaga sa kapwa ay sadya ngang mahalaga.

success

S-Simplifying ideas in every way that we can make it useful and to prosper.

U-Understanding one's strength and weaknesses; what are there values to oneself and how should they be managed.

C-Conquering the fear of failure,learning to gain self-confidence in every trials.

C-Compleating task with all your heart and soul,is a way to reach one big goal;and that is success.

E-Evaluating good things rather than failures,Inorder that it can be a motivator to lift your spirit whenever failure comes.

S-Sincerity to pursue a goal with the will on your hands.

S-SUCCESS , a word which produces a big value to oneself;it needs sincerity,understanding and full heart to put on it to get on failures and finally reach your goals.

the rainbow in the sky

I.

When the king of the light,decided to left his throne,

Cool fluffy clouds,flaunt off the sky with much gladness.

So little droplets,called rains,do not want to go frown!

And they want to fill those clouds,because they are homeless.

II.

Little by little,they go away and fly up high!

Until they come out there,over the land;there in the sky!

Poor little rains!they were exhausted,they want to lie,

And there in the clouds,they have slept so very tight!

III.

But then those fluffy clouds,is so not enough for them.

Fluffy clouds,was not enough for them to stay.

They fall back to the land of the sea,which is for them,

But some still didn't even fall; so they stay.

IV.

Unfortunately,warriors have sought that they were there,

And a war absolutely have began to go flare!

Because little rains,in the sky is not allowed ,

Roaring thunders!lightning! away is so very loud!

V.

In the middle of the war,there is someone who came!

And in the name of the sun,and in the light,he was claimed,

For he is the ruler,and he's definitely the light!

And the ending war in the sky;not seen insight!

VI.

Colorful bridge up high shines all over the sky!

It says that there would never be a war in the sky!

And in the land!It shows a world brighter than today,

And a tomorrow,so bright that will become someday!